Będziesz we wrześniu w Limie? Obejrzyj polskie filmy za darmo

Dom zły, Plac Zbawiciela, Święty interes i Wszystko będzie dobrze to cztery z ośmiu filmów, które zostaną zaprezentowane w Limie w ramach festiwalu kina polskiego.

Seanse zaplanowano na 6, 13, 20 i 27 września w Auditorio del Centro Cultural Ricardo Palma przy Avenida Larco 770 w dzielnicy Miraflores. Organizatorem tego wydarzenia jest Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Limie. Wstęp wolny.

Tutaj znajdziesz szczegółowy plan festiwalu --->>>

Proyección de la película "El valle del Issa" el martes 20 de setiembre

En la muestra de Cine Polaco se proyectará la película EL VALLE DEL ISSA - película basada en la novela del Premio Nobel de Literatura polaco Czesław Miłosz con motivo del centenario de su nacimiento.

Dirección: Tadeusz Konwicki

Guión: Tadeusz Konwicki

Fotografía : Jerzy Łukaszewicz

Escenografía: Andrzej Borecki

Dirección de producción: Ryszard Chutkowski

Intérpretes : Anna Dymna, Maria Pakulnis, Danuta Szaflarska, Ewa Wiśniewska, Edward Dziewoński, Krzysztof Gosztyła, Jerzy Kamas, Jerzy Kryszak y otros.

La historia de la película se desarrolla en Lituania, a finales de la primera década del siglo XX en el valle del río – en parte mítico – Issa. La obra cuenta una aventura amorosa entre el cura y su sirvienta que tiene consecuencias trágicas, y también el amor platónico de Barbara por su dueño, así como la locura progresiva de Baltazar, cuyas ansiedades existenciales desembocan en manías y, al final, en un crimen. El mundo de los vivos se mezcla con el de los muertos; las personajes de la realidad se mezclan con los de los cuentos. Asimismo, en las historias de los protagonistas participan los diablos y demonios de las leyendas de Lituania.

Programación del Ciclo de Cine Polaco en Lima

Martes 6 de setiembre del 2011

5:30 p.m. La Casa del mal. Director: Wojciech Smarzowski. Polonia, 2009. 105 min

7:30 p.m. Todo irá bien. Director: Tomasz Wiszniewski. Polonia, 2007. 98 min.

Martes 13 de setiembre del 2011

5:30 p.m. El bautizo. Director: Marcin Wrona. Polonia, 2010. 85 min.

7:30 p.m. Plaza del Salvador. Directores: Krzysztof Krauze y Joanna Kos-Krauze.

Polonia, 2006. 105 min.

Martes 20 de setiembre del 2011

5:30 p.m. Erratum. Director: Marek Lechki. Polonia, 2010, 90 min.

7:30 p.m. El Valle de Issa. Director: Tadeusz Konwicki. Polonia, 1982. 102 min.

Martes 27 de setiembre del 2011

5:30 p.m. Negocio sagrado. Director: Maciej Wojtyszko. Polonia, 2010. 86 min.

7:30 p.m. Enen. Director: Feliks Falk. Polonia, 2009. 102 min.

Lugar: Auditorio del Centro Cultural Ricardo Palma

Av. Larco 770, Miraflores

Ingreso libre

Organiza la Embajada de Polonia en Lima

Invitación a exposición y Congreso

Con motivo del Congreso – “20 Años del martirio de los sacerdotes franciscanos Zbigniew Strzałkowski y Michał Tomaszek” – que tendrá lugar en la Parroquia Nuestra Señora de la Piedad en la calle La Castellana 102, Urb. Villa Jardín, San Luis los días 5 y 6 de Agosto 2011, invitamos a la colonia polaca a participar en dicho Congreso especialmente el día sábado 6 a las 4 p.m. a la exposición fotográfica sobre el tema.

La programación completa del evento está publicada en la Gazetka "Dom Polski" de Julio del 2011.

Biografía del Padre Miguel Tomaszek

Nació el día 23.09.1960 en Lekawica /Żywiec/Polonia

Fue asesinado el día 09.08.1991 en Pariacoto

El seno de la familia católica y la presencia de los Franciscanos en el cercano Santuario de Rychwald, marcaron desde temprana edad el camino del joven Miguel. Tal vez por eso eligió al Seminario Menor de los Franciscanos en Legnica como lugar de su educación secundaria.

Superando las primeras dificultades, propias de cada alumno, logró buenos resultados gracias a su constancia, esfuerzo y dedicación. Los años de estudio en el Seminario fueron además tiempo de una profunda reflexión acerca del camino a seguir que dio como fruto la decisión de servir a Dios como hijo de San Francisco.

Muchos dones de su rica personalidad salieron a la luz ya en el Noviciado que empezó en el año 1980 en Smardzewice. La profesión de los votos le abrió el camino para empezar los estudios de filosofía y teología en el Seminario Mayor de los Padres Franciscanos Conventuales en Cracovia. Fue allí precisamente donde afloraron en toda su plenitud las cualidades personales con las cuales Dios lo había enriquecido y que él supo cultivar desde su infancia. Profesó sus votos solemnes el ocho de Diciembre del año 1984 en la Solemnidad de la Inmaculada Concepción de la Virgen María y el merecido título de Maestría en Teología selló su preparación para el sacerdocio. La ordenación sacerdotal que recibió el día 23 de Mayo de 1987 ha hecho de él un instrumento de Dios al servicio de todos los que buscan la Palabra Divina.

Sus primeros pasos como sacerdote los dio en la parroquia de Piensk. Luego de dos años de fructífero trabajo se ha cumplido su anhelado sueño de ser misionero. Los superiores aceptaron su petición de viajar al lejano país del Perú a la recién fundada misión de Pariacoto en los Andes peruanos donde ya se encontraban los Padres Jarosław Wysoczański y Zbigniew Strzałkowski. Así se formó la pequeña y joven comunidad franciscana en la que pudo poner en práctica lo mejor y más hermoso de sus carismas: el amor y la preocupación por los niños. En poco tiempo se ganó el cariño y respeto de los pequeños a los cuales enseñaba los caminos de Jesús y de su Evangelio atendiendo con amor y paciencia sus grandes problemas.

El gozo con el que anunciaba el Evangelio trajo como fruto la corona del martirio. Fue asesinado por los terroristas de Sendero Luminoso la noche del 9 de Agosto del año 1991 poco después de celebrar su última misa junto con el Padre Zbigniew Strzalkowski. Se apago la vela de sus vidas y se encendió la antorcha de la inmortalidad.

Biografía del Padre Zbigniew Strzałkowski

Nació el día 03.07.1958 en Tarnów/Polonia

Fue asesinado el día 09.08.1991 en Pariacoto

Vino al mundo un caluroso día de verano tres de Julio del año 1958 en la tierra de Tarnów (Tarnovia). La casa paterna fue para él cuna de valores cristianos con los que creció y se educó. Su joven corazón descubrió la omnipresente bondad de Dios y Su inmenso amor. Terminó la primaria en la escuela de Zawada, su pueblo natal. Luego se preparó profesionalmente estudiando en la Escuela Superior Técnica de Tarnów. Trabajó un tiempo como mecánico en el parque industrial en Tarnowiec en un taller de mecánica.

Siendo ya profesional sintió el llamado de Dios y finalmente decidió ofrecer el resto de su vida al Señor siguiendo el camino trazado por San Francisco de Asís.

Es así que escogió la vida religiosa y en el año 1979 comenzó sus estudios en el Noviciado en Smardzewice. Al año siguiente, el día 2 de Noviembre de 1980 hizo su primera profesión religiosa y luego comenzó sus estudios filosóficos y teológicos en el Seminario Mayor de los Padres Franciscanos Conventuales en Cracovia. Aplicado al estudio se dedicó con empeño a la formación de su personalidad a una profunda preparación intelectual. Recibió su ordenación sacerdotal el día siete de Junio del año 1986 en Wroclaw e inmediatamente fue enviado al Seminario Menor en Legnica donde se dedicó con mucha responsabilidad a la formación y educación de los jóvenes.

Tuvieron que pasar dos años para que pueda realizar su sueño de trabajar como misionero. El día 28 de Noviembre de 1988, luego de una corta preparación, dejó el suelo que lo vio nacer para venir al Perú. Su primera experiencia de trabajo pastoral la tuvo en Moro un pueblo cerca de Chimbote en la sierra de Ancash, en donde también aprendió el idioma. Y luego junto al Padre Jaroslaw Wysoczanski, el día treinta de Agosto de 1989 llegó al pueblo de Pariacoto donde la Provincia de San Antonio de Padua de Polonia decidió abrir una nueva misión.

Con mucha alegría y entusiasmo se pusieron a planificar el trabajo esperando la llegada del Padre Miguel Tomaszek. El Padre Zbigniew como hombre práctico se ha preocupado no sólo por las almas de sus nuevos feligreses, sino también por sus problemas cotidianos, que aquejaban a los habitantes de su misión como la falta de agua potable, las sequías, los huaycos. Muchos lo vieron trabajar mano a mano con los campesinos limpiando los canales de regadío, aconsejando a los trabajadores, animando a la gente, buscando siempre elevar el nivel de vida de los pobladores. Con especial atención trataba a los ancianos y enfermos a los cuales ayudaba gracias a sus conocimientos de medicina ganándose el cariño de los pobladores que lo llamaban «padre doctorcito».

Muchos de sus sueños se han visto truncados al ser brutalmente asesinado por los terroristas de Sendero Luminoso la noche del 9 de Agosto del año 1991 después de la misa junto con su compañero, Padre Miguel Tomaszek.

Martirio de los padres Zbigniew Strzałkowski y Miguel Tomaszek

El día viernes 9 de agosto de 1991 en la casa religiosa de Pariacoto el P. Zbigniew se encontraba solo con los tres postulantes. El superior estaba de viaje, y el P. Miguel retornaba en la camioneta de la misión, acompañado de un grupo de catequistas, de Huaraz, lugar donde participaron en una actividad formativa.

En el pueblo todo parecía transcurrir con la rutina de lo normal. Sin embargo un desconocido dialogaba en plena plaza con el P. Zbigniew, con evidentes signos de cierta animosidad. Un joven insistía preguntando sobre la hora del esperado retomo del P. Miguel, lo que después de los hechos no pareció pura curiosidad.

Hacia el atardecer unos extraños comenzaron a pintarrajear las paredes de los edificios frente a la plaza y el edificio de la municipalidad. Al anochecer los invasores, armados y con los rostros cubiertos, arrestaron al alcalde, buscaron sin resultado al gobernador de distrito y a unos acusados de robo del ganado.

Luego se presentaron en la Iglesia como los "compañeros" y tocaron la puerta de la entrada y reclamaron la presencia de los religiosos "para hablar con ellos". Les ataron las manos y los llevaron en las camionetas de la misión hacia la municipalidad, que no dista mucho de la parroquia, dejando, a insistencia de Zbigniew, a los postulantes, Luego el mando político del grupo les increpó, en la presencia de una religiosa, dentro de la camioneta secuestrada de la misión, y los trasladaron a ellos y al alcalde al Pueblo Viejo, y en las inmediacio­nes del cementerio los ejecutaron junto con el alcalde de Pariacoto. Perpetrado el crimen se retiraron en las camionetas secuestradas hacia Cochabamba, encontraron en el camino al alcalde de Cochabamba que bajaba a su casa en Pariacoto y lo ejecutaron igual.

Entierro de los padres Zbigniew Strzałkowski y Miguel Tomaszek

El pueblo participó con espontáneas muestras de reconocimiento del valor de la muerte de los Padres. Muy dolorido manifestó valientemente y abiertamente su protesta contra lo injusto y hasta absurdo de esta muerte en todas las etapas del proceso fúnebre.

Las numerosas muestras de estos sentimientos acompañaron a los mártires en los hechos que siguieron su heroico sacrificio: el levantamiento de cuerpos, misa celebrada por el Obispo Luis Bambarén en la iglesia de Pariacoto en la madrugada del sábado, traslado de los cuerpos a Casma para la autopsia, el traslado de los ataúdes del hospital a la iglesia de Casma, multitudinaria celebración en el templo de Casma el sábado a las 10 de la noche; el traslado de los ataúdes de Casma a Pariacoto el domingo 11 de agosto con las estaciones en Cachipampa, Quis Quis, Yantan, Santa Isabel; misa en el templo de Pariacoto a las 3 PM; la deposición de los cuerpos en los sarcófagos después de la misa celebrada el 12 de agosto en Pariacoto; flores, discursos, lágrimas, vigilias de oración prolongada, con la fervorosa participa­ción de niños, jóvenes, mujeres, varones y un grupo de hermanos evangélicos; testimonios efusivos del bien que hicieron entre ellos los hermanos sacrificados, amados de todos.

Dwudziesta rocznica męczeństwa polskich franciszkanów

W obecnym roku przypada dwudzieta rocznica śmierci franciszkańskich męczenników w Peru: o. Zbigniewa Strzałkowskiego i o. Michała Tomaszka. Oprócz corocznych celebracji w Pariacoto, miejscu męczeństwa, franciszkanie w Peru przygotowują także kongres w Limie.

W programie kongresu (5-6 sierpnia) znajdą się:

- wykłady wprowadzające w kontekst polityczny i eklezjalny w 1991 w Peru, wykładowcami będą profesorowie miejscowych uniwersytetów;

- świadectwa biskupa, ojców, osób świeckich, które współpracowały z męczennikami;

- refleksja nad męczeństwem: męczeństwo w XX i w XXI wieku, męczennicy franciszkańscy w historii kościoła, teologia męczeństwa.

Te tematy będą przedstawione z uwzględnieniem kontekstu kontynentu południowoamerykańskiego, który w sposób szczególny został naznaczony męczeństwem.

Ponadto można będzie obejrzeć wystawę o męczennikach przygotowaną przez ambasadę Polski w Peru i wysłuchać koncertu promującego płytę nagraną przez młodzież z parafii w Limie o męczennikach.

Duchowym przeżyciem będzie zapewne celebracja Eucharystii przez Ministra Generalnego Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych o. Marco Tasca z Włoch.

Druga część obchodów będzie miała miejsce w Pariacoto, franciszkańskiej misji w regionie Ancash. Ósmego sierpnia, po południu, odbędzie się droga krzyżowa od kościoła parafialnego do miejsca zbrodni (3 kilometry), tam sprawowana będzie Eucharystia, a po niej poczęstunek dla pielgrzymów (spodziewani są pielgrzymi z Polski, USA, reprezentanci wszystkich krajów Ameryki Łacińskiej, franciszkańscy parafianie z Limy i Chimbote, oraz inni przyjaciele i wierni zainspirowani postaciami męczenników). Wieczorem odbędzie się czuwanie modlitewne o rychłą beatyfikacje ojców Michała i Zbigniewa.

Dziewiątego sierpnia będzie głównym dniem rocznicowych obchodów. Rozpocznie się zawieszenie flag Polski, Peru i regionu na placu głównym miasteczka. Potem celebrowana będzie jutrznia z wiernymi i Eucharystia, którą poprowadzi bp. Angel Francisco Simon Piorno, ordynariusz diecezji Chimbote, do której należy misja Pariacoto.

Intencją modlitewną, podczas obchodów 20. rocznicy męczeńskiej śmierci franciszkanów w Peru, będzie prośba by męczennicy i Ten, za którego umarli byli dla współczesnych mieszkańców Peru i franciszkanów drogą, prawdą i życiem.

Wyrazy współczucia

Wszystkim Bliskim Celiny Mróz i Jarosława Frąckiewicza składamy wyrazy współczucia.

Aleksander Doba przerwał podróż kajakiem w dół Amazonki

Aleksander Doba jest pierwszym Polakiem, który kajakiem przepłynął samotnie Atlantyk. Wyruszył z Dakaru w Afryce w październiku zeszłego roku i po 100 dniach oraz pokonaniu ok. 5,5 tys. km dotarł do Fortaleza w Brazylii. Ten wyczyn nie osłabił apetytu 64-letniego śmiałka z Polic koło Szczecina na dalsze przygody. Promami i statkami kajak przetransportowano do miejscowości Yurimaguas w Peru, gdzie 23 maja Doba rozpoczął spływ. Miał pokonać 500 km Rio Huallaga i Río Maranón, którymi zamierzał się dostać do Amazonki, i dalej płynąć przez prawie 3,5 tys. km w tropikalnej dżungli. Często zapuszczał się w mniejsze odnogi i kanały, by z wody obserwować życie mieszkańców i poznawać przyrodę.

Za ciekawość słono zapłacił. 19 czerwca w pobliżu jednej z wiosek nad rzeką Solimoes do jego kajaka podpłynęła łódź motorowa z pięcioma mężczyznami uzbrojonymi w karabin i maczety. Zmusili Dobę do dopłynięcia do brzegu i dobrali się do schowków, w których szukali kokainy. "Zaczęli walić maczetami i wiosłem po kajaku, prosiłem, by go nie niszczyli. Kazali mi wysiąść na brzeg, a sami rabowali kajak przez trzy godziny. Co chwilę mierzyli do mnie z karabinu i wymachiwali maczetą. (...) Do brutalnego otwierania wszystkiego używali maczet" – odnotował kajakarz w internetowym dzienniku.

Stracił prawie wszystko, co miało jakąkolwiek wartość, m.in.: telefony satelitarne i komórkowe, nawigację GPS, radio UKF, aparaty fotograficzne, kompas, lornetkę, przetwornice napięcia, baterie, ładowarki. Bandyci zabrali nawet transparent z mapą wyprawy przez Atlantyk. Maczetami przebili kajak na wylot i poważnie uszkodzili instalację elektryczną.

Dobie zajęło kilka dni, zanim doprowadził go do jako takiego stanu, łatając żywicą poszycie. "Nie powiem, że to wszystko spłynęło po mnie jak po kaczce. Zapewniam was jednak, że psychicznie i fizycznie czuję się dobrze. Nie próbujcie namawiać mnie do przerwania wyprawy" – napisał w dzienniku i ruszył dalej. Zgłoszenie napadu w Coari w Brazylii nie przyniosło żadnego efektu, policjanci nie mieli wystarczająco dokładnej mapy, by znaleźć wioskę, przy której do niego doszło.

Historia powtórzyła się 26 czerwca. "Zostałem napadnięty przez trzech bandytów z karabinem, rewolwerem i maczetą. Zrabowali mi zegarek ręczny, dwie latarki, kamizelkę ratunkową, narzędzia, słodycze, ubrania polarowe, spodnie. Musiałem usiąść na podłodze ich łodzi. Jeden cały czas mierzył w moją głowę rewolwerem. Drugi z tyłu dźgał mnie lufą karabinu. Trzeci buszował w kajaku, wyrzucając część rzeczy do wody. Rozerwał kilka torebek z jedzeniem liofilizowanym i wyrzucił. Znalazł część pieniędzy – 552,25 reali (około 1000 złotych). Pytali o narkotyki i pieniądze. Po zakończeniu rabunku odpłynęli" – pisał Doba z miejscowości Manacapuru w Brazylii.

Gabriela Doba dostała e-maila od męża wczoraj rano. "Jest takie powiedzenie: do trzech razy sztuka. Ja mówiłem, że życie jest dla mnie bardzo cenne i nie zamierzam łatwo nim szafować" – napisał.

Kajakarz tłumaczy, że decyzję o przerwaniu wyprawy po Amazonce podjął po namowach żony i Jacka Junoszy Kisielewskiego, polskiego ambasadora w Brazylii. To nie oznacza, że się poddał. Planuje zostawić kajak w Gujanie Francuskiej i przeczekać sezon huraganów w USA. W maju 2012 r. zamierza wrócić przez Atlantyk do Europy lub Afryki Północnej.

Rzeczpospolita

Zobacz więcej w www.aleksanderdoba.pl

Nadesłane przez panią Martę Allendorf

Dos canoeros polacos desaparecieron en Ucayali

Dos experimentados canoeros de Polonia, Jaroslaw Frackiewicz y Celina Mróz desaparecieron en Perú. Sabemos que pasaron por el río Urubamba y se estaban preparando para navegar 600 km por el río Ucayali. Ayer iban a volver a Polonia. No volvieron.

La última vez que se contactaron con la familia de Polonia fue el día 26 de mayo. Estaban en Atalaya, un pueblo cerca de la desembocadura del río Ucayali. Planificaban navegar 600 km con el kayak hasta Pucallpa, la ciudad más grande de la región.

Según su plan querían estar de vuelta en Lima, los días 16 y 17 de junio. De la capital peruana partirían de retorno a Polonia el lunes pasado. Ayer deberían haber aterrizado en Polonia.

No aterrizaron. No se contactaron con nadie. La verdad que no sabemos que está pasando con ellos desde el día 26 de mayo, cuando salieron de Atalaya.

Jaroslaw Frackiewicz es filósofo, jubilado profesor de la Politécnica en Gdansk. También trabajó en la Universidad de Gdansk. Su mujer, Celina Mroz, es jubilada en ingeniería hidráulica. Practican piragüismo juntos desde hace 20 años. Pasaron por los ríos en Egipto, India, Turquía, Canadá, España y Portugal.

Los servicios diplomáticos ya se enteraron de la desaparición. Los familiares y amigos de los canoeros, piden ayuda a los peruanos, a la polícia, a los polacos en Perú e incluso a los turistas de Polonia que están de vacaciones en ese país.

TESTIMONIO DE VIAJE

Cuando nos acercamos a la boca (se refiere a la confluencia del Tambo con el Urubamba), se acercó a nosotros una canoa con motor. Su tripulación nos ofreció llevarnos a Atalaya porque en su opinión por la velocidad de la corriente con los remos era imposible. Confiados en la experiencia de los locales aceptamos la propuesta, con suavidad la canoa se unió al kayak y avanzamos un largo trecho. De hecho la corriente era fuerte, surcaba al lado de orillas rocosas. Luchó todo el tiempo hasta que llegó a Atalaya, a un pequeño campo deportivo. Pensar que lo hemos logrado de nuevo, sin los lugareños es difícil el Urubamba. Tomado del blog de Jaroslaw y Celina.

Si alguien supiera algo sobre su paradero o sobre donde se los vio por última vez se ruega que se comuniquen con el sr. Mirosław Rajter al correo miroslawrajter@gmail.com o con el Consulado de Polonia en Lima.

Colaboración del Sr. Mirosław Rajter

Zaginęli polscy podróżnicy

Polskie służby konsularne podjęły działania, by wyjaśnić sprawę zaginięcia w Peru pary polskich kajakarzy - poinformował w środę PAP Rafał Sobczak z biura rzecznika MSZ. Zaginieni to małżeństwo z Trójmiasta, które ostatni raz kontaktowało się z rodziną 26 maja.

O zaginięciu Jarosława Frąckiewicza i Celiny Mróz poinformował w środę portal tierralatina.pl. O sprawie napisał też sport.pl. Kajakarze 26 maja mieli rozpocząć spływ rzeką Ukajali. Na wtorek planowali powrót do Polski.

"Konsul w Limie został poinformowany przez rodzinę o zaginięciu małżeństwa. Służby konsularne natychmiast podjęły czynności mające na celu wyjaśnienie tego zdarzenia" - powiedział Sobczak.

Wyjaśnił, że o zaginięciu powiadomione zostały miejscowe służby, w tym policja. "Konsul w Limie na bieżąco jest w kontakcie z rodzinami, jak i służbami" - podkreślił Sobczak.

Małżeństwo swoją wyprawę do Peru opisywało na blogu zatytułowanym "Składakiem przez świat". Ostatnie wpisy datowane są na 26 maja. "Dzisiaj rozpoczynamy spływ na Ukajali. Zobaczymy, jak będzie nam szło. Jeżeli do osady Bolognesi dopłyniemy w ciągu tygodnia, to damy radę dotrzeć do Pucallpa w terminie. Celinka i Jarek" - napisali podróżnicy.

"Być może wyruszy też ekspedycja łodzią dwóch osób po rzece, które będą rozpytywać po wioskach, czy nikt nie widział zaginionych"

Na tym samym blogu o pomoc w poszukiwaniu zaginionej pary zaapelował Bogumił Mróz, brat Celiny Mróz. "Jarek i Celina nie przylecieli do Polski. Wiadomo, że nie pojawili się na lotnisku w Limie. Ich zaginięcie zostało zgłoszone na policję i do ambasady polskiej w Limie. Jeżeli ktoś ma jakieś pomysły dotyczące organizacji poszukiwań lub instytucji, które mogłyby pomóc w odnalezieniu Celiny i Jarka proszony jest o kontakt mailowy na adres b.mroz@lubzel.com.pl" - napisał.

Natomiast znany podróżnik Michał Kochańczyk powiedział w środę wieczorem PAP, że znajomi i przyjaciele Jarosława Frąckiewicza i Celiny Mróz rozpoczęli już ich poszukiwania kontaktując się z Peruwiańczykami, mieszkającymi w okolicach trasy spływu. "Być może wyruszy też ekspedycja łodzią dwóch osób po rzece, które będą rozpytywać po wioskach, czy nikt nie widział zaginionych" - dodał.

"Jarosław i Celina to bardzo doświadczeni kajakarze. Przepłynęli wiele rzek świata. Ukajali to rzeka wartka, ale w granicach ich możliwości. Na pytanie, co się mogło stać można wysnuć kilkadziesiąt hipotez. Mogli zostać przez kogoś zatrzymani, mogło dojść do wywrotki kajaku. Brak wieści od nich od tak długiego czasu jest bardzo niepokojący" - powiedział Kochańczyk.

Według tierralatina.pl, Jarosław Frąckiewicz jest filozofem, emerytowanym wykładowcą Politechniki Gdańskiej. Jego żona, Celina Mróz to emerytowana inżynier budownictwa wodnego. Portal podkreśla, że kajakami pływają razem od ponad 20 lat. Pokonali wspólnie rzeki m.in. w Egipcie, Indiach, Turcji, Kanadzie, Hiszpanii i Portugalii.

Nadesłane przez panią Martę Allendorf

Trochę o literaturze emigracyjnej

Zapraszamy blogowiczów do odwiedzenia strony o powieści emigracyjnej "Duńska Odyseja" Marleny Galczyńskiej:

http://www.dunska-odyseja.pl/index.php

Día del Niño el sábado dos de julio

Se invita por la presente a la colonia polaca en el Perú a la celebración del Día del Niño que se realizará el sábado 2 de julio en el jardín de la Embajada de Polonia. Necesitamos saber cuántas personas van a participar; por eso pedimos a los padres de familia que se comuniquen con la señora Teresa Matuśkiewicz de Rivas al correo: temat_rivas@speedy.com.pe

Lipcowy Dzień Dziecka w Limie

Zapraszamy dziadków i rodziców z dziećmi Polonii w Limie na spotkanie które z okazji Dnia Dziecka odbędzie się w lokalu Ambasady RP w Limie w sobotę 2 lipca o godz. 10.30 rano. W ogrodzie zainstaluje się urządzenia do zabawy dla dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Będą słodycze i napoje. Tak jak w zeszłym roku przyjmuje się zapisy do pani Teresy Matuśĸiewicz na mail: temat_rivas@speedy.com.pe lub pod numer telefonu 2732696. Jest to potrzebne, żeby obliczyć ilość łakoci proporcjonalnie do ilości uczestników.

Pierwsza sobota czerwca bez spotkania

Zgodnie z zakazem zorganizowania spotkań publicznych przed wyborami, które to odbędą się w Peru w niedzielę piątego czerwca, nie będziemy mieli spotkania w pierwszą sobotę miesiąca. Także z tego powodu będziemy świętowali Dzień Dziecka nie w czerwcu, lecz w lipcu.