Notas sobre Wisława Szymborska publicadas anteriormente en el blog

El día miércoles 1 de febrero de este año, hace ya casi una semana, pasó a mejor vida Wisława Szymborska, una de las mejores plumas de la poesía contemporánea polaca. A modo de homenaje volvemos a publicar, las notas publicadas anteriormente sobre la poetisa y su obra en la Gazetka y en el blog de Dom Polski.

- Wisława Szymborska (1923 -) ha publicado más de 20 poemarios y traducido poesía francesa al polaco. Premio Nobel de Literatura, 1996. Su libro "Poesía no completa", fue publicado por el Fondo de Cultura Económica, con una introducción de la escritora polaco-mexicana Elena Poniatowska. Se encuentra en las librerías del Fondo de Cultura Económica, “El Virrey" y otras.

Isabel Sabogal Dunin - Borkowska
Fragmento de la nota "Literatura polaca en Lima (1)"

Publicada en la Gazetka "Dom Polski"

N° 50 - Agosto del 2010

Poesía de Wisława Szymborska a la venta en Lima

El libro "Poesía no completa" de la poetisa polaca Wisława Szymborska, traducido al castellano, se encuentra a la venta en las librerías de Lima. El libro cuenta con una introducción de la escritora polaco - mexicana Elena Poniatowska y con las traducciones de Gerardo Beltrán y Abel Murcia. La edición es del Fondo de Cultura Económica.

Wisława Szymborska, nació en Kornik, Polonia en 1923. Desde 1931 vive en Cracovia, antigua capital del reino polaco donde después de la guerra estudió sociología y literatura polaca en la Universidad Jagiellónica. Publicó su primer poema “Szukam słowa" (Busco la palabra) en 1945 en un diario local de Cracovia. Es importante que cobremos conciencia que desde 1939 a 1945, durante la invasión nazi, el polaco fue un idioma vetado, cuya enseñanza así como la publicación de libros en ese idioma estaba prohibida. Bastaba con que te cogieran con un libro en polaco, no importa sobre que tema, para que te fusilaran o mandaran a un campo de concentración. El escribir en polaco era pues, una autoafirmación de la identidad vejada.

Desde 1953 hasta 1981 trabajó como editora de poesía y traductora en el semanario literario de Cracovia "Życie Literackie" (“Vida literaria”) donde apareció la serie de sus ensayos "Lektury nadobowiązkowe" (Lecturas fuera de lo obligatorio). Esta serie fue renovada por la "Gazeta Wyborcza"-"Gazeta o Książkach" (la sección literaria de la “Gaceta Electoral”. La colección "Lektury nadobowiazkowe" fue publicada como libro cuatro veces. Wisława Szymborska ha publicado 20 poemarios y su poesía ha sido traducida a más de quince idiomas. Ha traducido también poesía francesa al polaco.

En 1996 obtuvo el Premio Nobel de Literatura, el mayor galardón en el ramo.

Isabel Sabogal Dunin - Borkowska

Publicada en la Gazetka "Dom Polski"
Abril del 2009

Sobre el filólogo políglota Andrzej Stefaniak

Andrzej Stefaniak nació en Zurich (Suiza) en 1956, como hijo de madre suiza y padre polaco. Su padre supo transmitirle las antiguas tradiciones y canciones polacas. De adolescente se identificó más con la cultura polaca, gracias a sus frecuentes estadías en la Polonia del otro lado de la cortina de hierro, durante las cuales participó en la reconstrucción del Castillo Real de Varsovia.

En Zurich inició sus estudios en Filología Románica y Germánica. Los completó en la Especialidad de Lenguas y Literaturas Medievales en las Universidades de Aix-en-Provence y Poitiers (Francia). En La Universidad de Ginebra obtuvo la Licenciatura en Filología Germánica y Romana.

Durante sus estudios trabajó en las líneas aéreas polacas LOT en Ginebra, antes de dedicarse a la enseñanza del alemán. Más tarde laboró en la Cruz Roja Suiza, en el programa de acojo e integración de los refugiados en Suiza. Posteriormente dirigió la oficina suiza de la casa editorial “Noir sur Blanc”, especializada en la publicación de la literatura eslava (principalmente polaca y rusa), hasta su cambio de residencia al Perú en 2005.

Actualmente radica en Lima, desempeñándose en la enseñanza de la lengua y literatura alemana y francesa. Participa también en diversas conferencias sobre literatura europea, incluida la polaca, ya que el 21 de noviembre del 2011 expuso el tema Los territorios fronterizos de Czesław Miłosz en la mesa redonda, organizada con motivo del Centenario del nacimiento del escritor y poeta.

De la serie: "Perfiles de la colonia polaca en el Perú"

O poliglocie i językoznawcy Andrzeju Stefaniaku

Andrzej Stefaniak urodził się w Zurychu, Szwajcarii w 1956r., jako syn matki Szwajcarki i ojca Polaka. Ojciec potrafił mu przekazać tradycje oraz piosenki dawnej Polski. Jako nastolatek związał się jeszcze bardziej z kulturą polską, dzięki częstym pobytom w Polsce, podczas których to uczestniczył również w odbudowaniu Zamku Królewskiego w Warszawie.

W Zurychu rozpoczął studia Romanistyki i Germanistyki, specjalizując się w Językach i Literaturach Średniowiecznych na Uniwersytetach w Aix-en-Provence i Poitiers. Otrzymał Licencjat Filologii i Literatury Germańskiej i Francuskiej Średnowiecznej na Uniwersytecie w Genewie.

Podczas studiów pracował w Polskich Liniach Lotniczych LOT w Genewie, a później uczył języka niemieckiego. Następnie pracował w Szwajcarskim Czerwonym Krzyżu w programie przyjęcia i integracji uchodźców we Szwajcarii. Potem prowadził szwajcarskie biuro wydawnictwa "Noir sur Blanc", wyspecjalizowane w publikacji literatury słowiańskiej (głównie polskiej oraz rosyjskiej), aż do momentu przyjazdu do Peru w 2005 roku.

Obecnie mieszka w Limie, gdzie prowadzi zajęcia z języka i literatury francuskiej i niemieckiej. Bierze też udział w różnych konferencjach o literaturze europejskiej, w tym także i polskiej. Gdyż dnia 21 listopada 2011r. wygłosił referat o Granicznych obszarach Czesława Miłosza przy okrągłym stole, zorganizowanym z okazji stulecia urodzin autora.

Artykuł o Polonii peruwiańskiej w Przeglądzie Powszechnym

Zapraszamy osoby zainteresowane tematyką polonijną do przeczytania artykułu o Polonii peruwiańskiej pani Alhelí Dunin - Borkowskiej. Artykuł ukazał się drukiem w grudniowym numerze Przeglądu Powszechnego. Pani Alhelí urodziła się w Peru, w mieszanej polsko - peruwiańskiej rodzinie, wychowała się między Krakowem i Cusco. Obecnie studiuje w Krakowie. Oprócz jej artykułu są tam świadectwa Polaków zamieszkałych w tak odmiennych krajach jak Australia, Niemcy, Stany Zjednoczone, Belgia, Francja czy Finlandia.

http://www.przegladpowszechny.pl/2011/12/02/emigranci-ambasadorowie-dwoch-kultur/

¡Feliz Año Nuevo! - Szczęśliwego Nowego Roku!

Deseamos a todos los miembros de la Colonia polaca en el Perú un Venturoso Año 2012, año durante el cual, citando al gran poeta polaco Czesław Miłosz, no habrá otro fin del mundo.

Życzymy Polonii peruwiańskiej i ogólnoświatowej Szczęśliwego Roku 2012, roku w którym, słowami Miłosza, innego końca świata nie będzie.

Polskie Boże Narodzenie w Limie. Tradycja płynąca z serc

Mieszkający w Peru Polak nigdy nie nadrobi tego, co stracił nie mieszkając wcześniej w tym kraju. Ani nie straci tego, co zyskał jako Polak. Zwłaszcza atmosfery świąt Bożego Narodzenia. Celebrowana przez dwóch księży salezjanów, trochę po polsku, trochę po hiszpańsku, bożonarodzeniowa msza święta z udziałem mieszkających w Limie Polaków i ich rodzin odbyła się w krypcie Bazyliki Virgen María Auxiliadora. Skąd te podziemia? Nie wiadomo. Ale wiadomo, że jeśli chodzi o polską tradycję świętowania narodzin Chrystusa przed potomkami Inków nie ma czego ukrywać. - W Boże Narodzenie naprawdę jecie dwanaście potraw i na dodatek wszystkie bez mięsa – pytali Peruwiańczycy, którzy najpierw wzięli udział we mszy, a potem w bożonarodzeniowym spotkaniu w Domu Don Bosco - salezjańskim ośrodku wychowawczym dla młodzieży w Limie. - To prawda, ale nie w Boże Narodzenie, tylko dzień wcześniej – trzeba było tłumaczyć Peruwiańczykom, którzy nie znają czegoś takiego jak wigilijna tradycja kultywowana każdego 24 grudnia. To dla nich historia z innego świata. - A w Boże Narodzenie też jecie dwanaście potraw – dopytywali. - Nie, więcej – można było zażartować, choć pamięć o polskim Bożym Narodzeniu chyba w każdym Polaku mieszkającym w Peru przywołuje obraz uginających się stołów. Jeśli dobrze policzyć, jest na nich w sumie więcej niż tuzin potraw. Na limeńskim stole w Domu Don Bosco było ich rzeczywiście więcej. Bigos z niemieckiej kapusty kiszonej kupionej w supermarkecie prowadzonym przez Chińczyków, barszcz z peruwiańskich buraków i pasztet tak pyszny, że żal było pytać z czego – to niektóre z nich. Ale najpierw był opłatek. Jak na Polaków przystało. Peruwiańczykom, którzy nie znali zwyczaju dzielenia się nim, bardzo się to spodobało. Dla mnie była to dziwna uroczystość. Zorganizowało ją skupiające mieszkających w Peru Polaków stowarzyszenie Dom Polski. Ta nazwa pasuje idealnie do atmosfery tego polsko-peruwiańskiego Bożego Narodzenia. I choć nie było śniegu, tylko początek peruwiańskiego lata, to nie dlatego wszystko to wydawało się dziwne. Dziwna była moc tych świąt. Nie straciła niczego ze swej potęgi. Nawet wtedy, gdy podzielić ją przez tysiące kilometrów, które dzielą Polskę od Peru. Odległość nie ma żadnego znaczenia, kiedy wszystko i tak kończy się w sercu. Rzeczywiście tak było. Kilkudziesięciu Polaków, których los z różnych powodów umieścił w dawnym kraju Inków, ani na moment nie posmutniało z tęsknoty za ojczyzną. Bo wszystko to działo się na ich oczach. W polskim domu, który teraz nazywa się Peru. Piotr M. Małachowski Posłuchaj kolędy śpiewanej przez Polaków w Peru: Źródło: http://kochamyperu.pl/

Misa de Navidad en Lima

El día 25 de diciembre 2011 a las 5:00 p.m. se celebrará la Santa Misa de Navidad para la colonia polaca en la Capilla de La Piedad de la Basílica Virgen María Auxiliadora de los Padres Salesianos, ubicada en la cuadra 2 de la Av. Brasil entrando por el costado de la iglesia desde el pasaje María Auxiliadora. Después de la Misa nos reuniremos en uno de los ambientes parroquiales para la reunión navideña en donde compartiremos el “Opłatek” y los tradicionales potajes navideños. Agradeceremos su colaboración para la mesa navideña.

Invitamos a toda la colonia polaca en el Perú a participar en esta fiesta tan familiar ya que somos una Asociación de Familias.

Msza Bożonarodzeniowa w Limie

Dnia 25 grudnia tego roku o piątej wieczorem odbędzie się polska msza z okazji Bożego Narodzenia w kaplicy de la Piedad, przybocznej kaplicy kościoła Virgen María Auxiliadora księży Salezjanów w limeńskiej dzielnicy Breña. Po mszy przejdziemy do parafii gdzie podzielimy się opłatkiem i polskimi daniami świątecznymi. Dziękujemy zawczasu za jadło i napoje, przyniesione jak co roku, przez uczestników spotkania.
Zapraszamy!

Co robi Czesław Miłosz w Limie? Łączy ludzi

	Można powiedzieć, że Polonia w Peru uczciła Rok Czesława Miłosza. Ale to nie jest cała prawda. Zamieszkali w Limie rodacy głęboko przeżyli tę symboliczną obecność noblisty w kraju Inków. Zaproszenie nie było zachęcające. A biorąc pod uwagę pośpiech, w jakim żyjemy, wręcz odrzucające. Wykład przy okrągłym stole o zmarłym w 2004 roku laureacie literackiej Nagrody Nobla Czesławie Miłoszu, który - gdyby żył - miałby dziś sto lat? Kogo to interesuje? Zwłaszcza, że stół okazał się normalny, z kantami, a nie zbliżający ludzi. Mimo to zbliżył. W sali Instituto Cultural Peruano Norteamericano w Limie zebrała się spora grupka Polaków i Peruwiańczyków, którzy w codziennej gonitwie postanowili się zatrzymać. Po prostu zwolnić i posłuchać tego, co można powiedzieć o Miłoszu. Powiedziano w języku hiszpańskim. Z szacunku do gości, z których nie wszyscy znali język polski. Najpierw wystąpił Robert Krzyżanowski, przedstawiciel Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Limie, która współorganizowała to wydarzenie, a potem oni: Isabel Sabogal Dunin Borkowski i Andrzej Stefaniak. Polacy, których kiedyś życiowe ścieżki skierowały do Peru. Ich referaty o poezji Miłosza zrobiły coś odwrotnego. Poruszyły serca i pobudziły wyobraźnię. Na tyle, by w sentymentalną podróż w stronę Polski ruszyli nie tylko referujący, ale także słuchający. To był majsterszyk. Nie udałby się, gdyby nie kilka wierszy Miłosza recytowanych po polsku i hiszpańsku przez Ximenę i Alejandrę Malaga Sabogal. Wszystko razem zamieniło wieczór w peruwiańskim instytucie w międzynarodowe spotkanie, z którego nie chciało się wychodzić. Było ono częścią projektu wznawiania książek noblisty i dyskusji nad jego twórczością. Projektu o światowym zasięgu, bo realizowany jest nie tylko w Polsce i Europie, ale także w Stanach Zjednoczonych i Ameryce Łacińskiej. Spotkanie w Limie było dodatkowo wyjątkowe ze względu na prowadzących. Oboje, podobnie jak Czesław Miłosz, nie urodzili się w Polsce. - Wróciłam do Peru z Polski w wieku czternastu lat - mówi tłumaczka języka hiszpańskiego i polskiego Isabel Sabogal Dunin Borkowski. - Nie było wówczas internetu i innych możliwości kontaktu z krajem. Sięgnęłam więc po literaturę. To było moje okno na Polskę. Drugi z prowadzących, Andrzej Stefaniak, urodził się w Szwajcarii, ale nad Wisłą spędził najważniejsze momenty swojego życia. - Czesław Miłosz wszędzie przypomina mi Polskę - mówi ten poliglota, wykładowca języka francuskiego i niemieckiego na limeńskich uczelniach.- Kreślone przez niego nostalgiczne obrazy i krajobrazy są mi bardzo bliskie. Nawet w kraju tak innym i odległym, jakim jest Peru. Piotr Maciej Małachowski Autor mieszka w Limie. Jest redaktorem naczelnym portalu Kochamy Peru, organizatorem wypraw turystycznych i realizatorem projektów społecznych w kraju Inków. Pisze bloga pod tytułem Operuję w Peru. Wiesz o ciekawym wydarzeniu z udziałem Polaków w Peru i Peruwiańczyków w Polsce? Napisz do nas: redakcja@kochamyperu.pl Źródło: http://kochamyperu.pl/

Se realizó mesa redonda sobre Czesław Milosz

El lunes 21 de noviembre de este año se realizó una mesa redonda en el Instituto Cultural Peruano Norteamericano de Miraflores, conmemorando el Año del Centenario del nacimiento del poeta, novelista, traductor y ensayista polaco Czesław Miłosz, Premio Nobel de Literatura 1980.

Luego de unas palabras introductorias del Sr. Robert Krzyżanowski a nombre de la Embajada de Polonia en Lima, expusieron en la mesa: la traductora, poetisa y escritora bilingüe polaco - peruana, Sra. Isabel Sabogal Dunin - Borkowski, cuyo tema fue "Los ejes temáticos en la poesía de Czesław Miłosz" y el filólogo políglota polaco - suizo, Sr. Andrzej Stefaniak, cuyo tema fue "Los territorios fronterizos de Czesław Milosz". Asimismo la Srta. Ximena Málaga Sabogal declamó los poemas "Procedencia", "Tan poco" y "Pobre poeta" del mencionado poeta en polaco y la Srta. Alejandra Málaga Sabogal declamó la traducción de los mismos al castellano, hecha por Isabel Sabogal. Se sirvió luego un vino de honor.

Organizaron la Embajada de Polonia en Lima, la Agencia "Babel Studio" de Varsovia y el Instituto Cultural Peruano - Norteamericano

Mesa redonda sobre Czesław Miłosz en Lima

El Presidente del Consejo Directivo del Instituto Cultural Peruano Norteamericano y el Encargado de Negocios a.i. de la Embajada de la República de Polonia se complacen en invitar a usted a la mesa redonda:

DE LITUANIA AL MUNDO:

TEMAS CLAVES EN LA VIDA Y OBRA DE CZESŁAW MIŁOSZ

(Premio Nobel de Literatura 1980)

con la participación de

Isabel Sabogal Dunin-Borkowski y Andrzej Stefaniak

Interpretación de poemas en polaco y castellano:

Ximena y Alejandra Málaga Sabogal

Lunes 21 de noviembre a las 7:30PM
Sala de Oficina Central: Av. Angamos Oeste 120

Germán Krüger Espantoso y Robert Krzyżanowski agradecen su gentil asistencia.

Al finalizar se ofrecerá un vino de honor.

Películas polacas en el XXIII Festival de Cine Europeo

Repetimos la descripicón de la película EL VALLE DEL ISSA (Dolina Issy) que ya habíamos puesto anteriormente en este blog. La película se basa en la novela del Premio Nobel de Literatura polaco Czesław Miłosz con motivo del centenario de su nacimiento.

Dirección: Tadeusz Konwicki

Guión: Tadeusz Konwicki

Fotografía : Jerzy Łukaszewicz

Escenografía: Andrzej Borecki

Dirección de producción: Ryszard Chutkowski

Intérpretes : Anna Dymna, Maria Pakulnis, Danuta Szaflarska, Ewa Wiśniewska, Edward Dziewoński, Krzysztof Gosztyła, Jerzy Kamas, Jerzy Kryszak y otros.

La historia de la película se desarrolla en Lituania, a finales de la primera década del siglo XX en el valle del río – en parte mítico – Issa. La obra cuenta una aventura amorosa entre el cura y su sirvienta que tiene consecuencias trágicas, y también el amor platónico de Barbara por su dueño, así como la locura progresiva de Baltazar, cuyas ansiedades existenciales desembocan en manías y, al final, en un crimen. El mundo de los vivos se mezcla con el de los muertos; las personajes de la realidad se mezclan con los de los cuentos. Asimismo, en las historias de los protagonistas participan los diablos y demonios de las leyendas de Lituania.

Películas polacas en el XXIII Festival de Cine Europeo

Descripción de la película Malls Girls:

Alicia, de 14 años, cambia de colegio a mitad de curso. Se siente sola en el entorno. Un día, una compañera de clase le pregunta si le apetece ir a dar una vuelta por el centro comercial, donde pueden ver escaparates de cosméticos caros, tomarse un helado, escuchar música, observar a la gente elegante y conocer a potenciales ‘patrocinadores’. Gracias a ellos se pueden tener todas esas deslumbrantes cosas nuevas….

Películas polacas en el XXIII Festival de Cine Europeo

Decripción de la película ZERO:
Un piso alto de un rascacielos de una metrópolis. Un móvil suena en el gran despacho de un jefe de una multinacional. El empresario mira la pantalla un momento y, al cabo de un momento, coge el teléfono. Llama un hombre muy gordo y descuidado que va conduciendo una furgoneta desvencijada. Pregunta por su decisión. Se trata de espiar a alguien. El empresario duda un momento, pero al final confirma el encargo. No sospecha que la decisión causará una avalancha de acontecimientos que influirán en las vidas de una buena parte de los habitantes de la ciudad. Es el comienzo de una historia de varias tramas en las cuales se cruzarán los caminos de muchas personas mientras sus decisiones afectarán a todos. Zero es un cuento sobre el amor y el odio, sobre los traidores y los traicionados, sobre la violencia, el sexo y los sorprendentes secretos que se irán develando durante sólo 24 horas.

Películas polacas en el XXIII Festival de Cine Europeo

Descripción de la película El árbol mágico (Magiczne drzewo):
Una fuerte tormenta derriba un enorme viejo roble, el Árbol Mágico. La gente, inconsciente de su poder, corta el árbol y hace de éste cientos de objetos: muebles, instrumentos y elementos de casa. Cada objeto conserva una parte del extraordinario poder mágico. Uno de estos muebles, la silla voladora, es capaz de cumplir los deseos de los que se sientan en ella. Dos niños encuentran la silla y así empieza su emocionante viaje para reunirse con los padres que salieron en busca de trabajo al extranjero y los dejaron al cuidado de su odiada tía.

Películas polacas en el XXIII Festival de Cine Europeo

Descripción de la película CERDITOS (Świnki)

Tomek tiene 16 años y vive en un pueblo pequeño cerca de la frontera polaco-alemana. Crece en la realidad gris de un barrio pobre, en una familia donde siempre falta dinero. A pesar de todo esto, parece que le espera un buen futuro, es buen estudiante y cuando apruebe los exámenes se trasladará a una ciudad para estudiar. Las cosas se complican cuando Tomek se enamora. Lo que más le importa a su chica, Marta, es la ropa bonita, los cosméticos e ir de fiesta. Pero todo esto cuesta, y mucho. Fascinado por su novia, Tomek está decidido a conseguir el dinero como sea. Un compañero de la escuela le introduce en el mundo de los negocios sucios en la zona fronteriza, donde se gana mucho dinero con el tráfico y la prostitución de menores. Una vez dentro no hay vuelta atrás.

Películas polacas en el XXIII Festival de Cine Europeo

Descripción de la película Madre Teresa de los gatos (Matka Teresa od kotów):

La película se basa en hechos reales y cuenta la historia de dos hermanos, Artur y Marcin, que mataron a su madre. Desarollándose a modo de retrospectiva, intenta hallar los motivos del crimen que causó gran indignación y confusión en toda Polonia. ¿Cómo dos chicos de buena familia pudieron cometer semejante atrocidad? - se pregunta el director mostrando los últimos 12 meses precedentes al asesinato. Teresa quiere mucho a sus hijos y siente simpatía por su marido, Hubert, un soldado profesional traumatizado por su experiencia en Iraq. La mujer ayuda a una estudiante, Ewa, que vive con la familia cuidando de su hija Jadzia que padece autismo. Teresa tiene buen corazón también para los gatos. Su hijo Artur de 22 años cree en su capacidad de controlar los sueños y pensamientos de los demás y de preveer el futuro.S u hermano menor, Marcin, está totalmente bajo su control, mientras la madre no sospecha nada.